متن و دانلود روضه توصیف حالات حضرت علی با مداحی میثم مطیعی

منبع: دلگرم

128

1398/2/30

08:20


متن و دانلود روضه توصیف حالات حضرت علی با مداحی میثم مطیعی

متن روضه توصیف حضرت علی از زبان ضرار بن ضمره

دَخَلَ ضِرارُ بنُ ضَمرَةَ؛ وکانَ مِن خَواصِّ عَلِیٍّ عَلى مُعاوِیَةَ وافِدا، فَقالَ لَهُ: صِف لی عَلِیّا. قالَ: أعفِنی یا أمیرَ المُؤمِنینَ. قالَ مُعاوِیَةُ: لابُدَّ مِن ذلِکَ. فَقالَ: أمّا إذا کانَ لابُدَّ مِن ذلِکَ فَإِنَّهُ کانَ وَاللّهِ بَعیدَ المَدى، شَدیدَ القُوى، یَقولُ فَصلًا، ویَحکُم عَدلًا، یَتَفَجَّرُ العِلمُ مِن جَوانِبِهِ، وتَنطِقُ الحِکمَةُ مِن نَواحیهِ، یُعجِبُهُ مِنَ الطَّعامِ ما خَشُنَ، ومِنَ اللِّباسِ ما قَصُرَ.

وکانَ وَاللّهِ یُجیبُنا إذا دَعَوناهُ، ویُعطینا إذا سَأَلناهُ، وکُنّا وَاللّهِ عَلى تَقریبِهِ لَنا وقُربِهِ مِنّا لا نُکَلِّمُهُ هَیبَةً لَهُ، ولا نَبتَدِئُهُ لِعِظَمِهِ فی نُفوسِنا، یَبسِمُ عَن ثَغرٍ کَاللُّؤلُؤِ المَنظومِ، یُعَظِّمُ أهلَ الدّینِ، ویَرحَمُ المَساکینَ، ویُطعِمُ فِیالمَسغَبَةِ یَتیما ذا مَقرَبَةٍ أو مِسکینا ذا مَترَبَةٍ، یَکسُو العُریانَ، وَینصُرُ اللَّهفانَ، ویَستَوحِشُ مِنَ الدُّنیا وزَهرَتِها، ویَأنِسُ بِاللَّیلِ وظُلمَتِهِ.

وکَأَنّی بِهِ وقَد أرخَى اللَّیلُ سُدولَهُ، وغارَت نُجومُهُ، وهُوَ فی مِحرابِهِ قابِضٌ عَلى لِحیَتِهِ، یَتَمَلمَلُ تَمَلمُلَ السَّلیم‏، ویَبکی بُکاءَ الحَزینِ، ویَقولُ: «یا دُنیا غُرّی غَیری، إلَیَّ تَعَرَّضتِ أم إلَیَّ تَشَوَّفتِ؟ هَیهاتَ هَیهاتَ! لا حانَ حینُکِ، قد أبَنتُکِ ثَلاثا لا رَجعَةَ لی فیکِ، عُمُرُکِ قَصیرٌ، وعَیشُکِ حَقیرٌ، وخَطَرُکِ یَسیرٌ، آهِ مِن قِلَّةِ الزّادِ وبُعدِ السَّفَرِ ووَحشَةِ الطَّریقِ.فَقالَ لَهُ مُعاوِیَةُ: زِدنی شَیئا مِن کَلامِهِ، فَقالَ ضِرارٌ: کانَ یَقولُ: أعجَبُ ما فی الإِنسانِ قَلبُهُ ... فَقالَ لَهُ مُعاوِیَةُ: زِدنی کُلَّما وَعَیتَهُ مِن کَلامِهِ، قالَ: هَیهاتَ أن آتِیَ عَلى جَمیعِ ما سَمِعتُهُ مِنهُ.


ترجمه:

ضرار بن ضمره که از یاران ویژه على علیه السلام بود، به عنوان نماینده بر معاویه وارد شد. معاویه گفت: على را برایم توصیف کن.گفت: مرا معاف دار، اى امیرمؤمنان! معاویه گفت: چاره‏اى ندارى. گفت: اگر چاره‏اى ندارم، بدان که او به خدا سوگند، دیر ترس و قوى پنجه بود. آخرین سخن را مى‏گفت و به داد، حکم مى‏کرد. دانش از همه سوى او فَوران مى‏کرد و حکمت، از اطرافش مى‏جوشید. از غذا، درشت آن را و از لباس، کوتاه آن را دوست مى‏داشت.

به خدا سوگند، هرگاه مى‏خواندیمش، پاسخمان مى‏داد، و هرگاه درخواست مى‏کردیم، اجابتمان مى‏کرد. سوگند به خدا، با همه نزدیکى او به ما و نزدیکى ما به او، به خاطر هیبتش با او سخن نمى‏گفتیم و به خاطر جایگاه عظیمش در جان ما، نزد او آغاز به سخن گفتن نمى‏کردیم. لبخند که مى‏زد، دندان‏هایش چون رشته گوهر، آشکار مى‏شد. اهل دین را بزرگ مى‏داشت، به افتادگانْ رحم مى‏کرد و در روزگار سخت، یتیمِ خویشاوند و نیازمند بدبخت را غذا مى‏داد. برهنه را مى‏پوشانْد، و گرفتاران را یارى مى‏داد. از دنیا و زرق و برق آن، بیم داشت و به شب و تاریکى آن، انس مى‏ورزید.

گویى هم‏اکنون او را مى‏بینم در هنگامى که شب، دامن گسترده و ستارگانش غروب مى‏کنند، و او در محرابش، دست به‏ریش خود، چون شخص‏مار گزیده، به‏خود مى‏پیچد و چون غمگینان مى‏گِریَد و مى‏گوید: «اى دنیا! غیر از من را بفریب. آیا به من روى مى‏آورى و براى من خودآرایى مى‏کنى؟! هیهات، هیهات! زمان، زمانِ فریب خوردن از تو نیست. تو را سه بار طلاق دادم که مرا بازگشتى به سوى تو نباشد. عمر تو کوتاه، و عیش تو کوچک، و ارزشت کم است. آه از کم‏توشگى و دورى سفر و وحشت راه!».

معاویه به وى گفت: چیزى از سخن او برایم بگو. ضرار گفت: همیشه مى‏گفت: «شگفت‏ترینْ چیز در انسان، دل اوست ...». معاویه گفت: هر چه از سخنان او مى‏دانى، به من بگو. گفت: هیهات، اگر بتوانم همه آنچه از او شنیدم، به یاد بیاورم!


دانلود روضه توصیف امیرالمومنین از زبان ضرار بن ضمره


مطالب مشابه